Na przestrzeni wieków ideał kobiecej sylwetki także ulegał ciągłym zmianom. W czasach antyku najważniejsze były proporcje i harmonia kształtów. Średniowiecze to okres smuklejszych sylwetek, co odpowiadało gotyckiemu stylowi w architekturze. Dopiero w XVI wieku do kanonu kobiecej urody wpisały się obfitsze kształty, szczególnie biustu. Sto lat później z powrotem do łask powróciły pełne kształty, zwane rubensowskimi. Przełom wieku XVIII i XIX to kolejny powrót do szczupłych sylwetek, przypominających współczesne kształty, a przede wszystkim talię osy. Aby osiągnąć wymarzony efekt, kobiety w XIX wieku wbijały się w wąskie gorsety, co często kończyło się omdleniami. Z kolei biodra miały być mocno zaznaczone i w związku z tym panie wypychały te okolice swego ciała dodatkowymi materiałami.